Nazwy ulic

  • Sharebar

ul. Babie Lato, Józef Chełmoński, 1875 r.

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

ul. Czajki, Józef Chełmoński, 1890 r.

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

ul. Posłaniec, Józef Chemoński, 1879 r.

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

ul. Droga w lesie, Józef Chełmoński, 1887 r.

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

ul. Droga w polu, Józef Chełmoński, 1889r.

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

ul. Rysak, Józef Chełmoński, 1888r.

Rysak, koń przyuczony do bardzo szybkiego kłusa, używany głównie do wyścigów w zaprzęgu; kłusak  (Źródło: sjp.pl)

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

 

ul. T. Sztekkera

Teodor Sztekker, jeden z najpopularniejszych polskich siłaczy okresu międzywojennego, urodził się w 1897 roku na lubelszczyźnie. Od dziecka odznaczał się bardzo żywym usposobieniem i dużymi zdolnościami ruchowymi. To go skłaniało do szukania ujścia dla swojego bujnego temperamentu w różnych ćwiczeniach fizycznych, choć najczęściej była to walka na pięści i mocowanie.

W szesnastym roku życia Sztekker przeszedł ciężkie zapalenie płuc i długotrwałą rekonwalescencję. Spotka wówczas atletę Georges’a Luricha, uważanego za najlepszego znawcę spraw kultury ciała, odznaczającego się wspaniałą muskulaturą i budową greckiego boga. Ten każe mu odrzucić wszelkie leki i aplikuje serię ćwiczeń, logicznie uporządkowanych, stopniowo przyzwyczajających rekonwalescenta do wysiłku fizycznego.
„Zacząłem wtedy ćwiczyć” – opowiada Sztekker w swojej książce pt.” W potrójnym nelsonie”. „Mieszkałem wówczas na Krymie. Ruch ujęty w ścisły system i cudowne górskie powietrze zrobiły tyle, że już po paru miesiącach zaprzestałem żywienia się rozmaitymi pigułkami i za okno wyrzuciłem butelkę tranu, przedmioty mojej udręki. Ćwiczeń nie porzuciłem! Na zawsze w mojej pamięci pozostał człowiek pięknie zbudowany, silny i wytrzymały, energiczny a jednocześnie pełen pogody ducha. POKOCHAŁEM KULTURĘ CIAŁA I MIŁOŚC TA ZROSŁA SIĘ ZE MNĄ, KRZTAŁTUJĄC PONIKĄD CAŁE MOJE ŻYCIE”.
W tym czasie Sztekker, stale mieszka w Kijowie, dokąd przenieśli się jego rodzice, wstępuje na uniwersytet, na wydział prawny. Studiuje też filozofię. Studia jednakże nie przeszkadzają mu w dalszym uprawianiu ćwiczeń, tak jak i ćwiczenia nie wpływają ujemnie na tok studiów. Przerywają je dopiero wypadki 1917 roku, które przeszły burzą nad wielką rosyjską krainą, oczyszczając teren przed zmianami, które sprowadziła rewolucja. W 1918 roku Sztekker wraca do Ojczyzny.
Karierę sportową Sztekkera można podzielić na trzy okresy. W pierwszym nabywa on rozgłosu, walcząc na arenach Warszawy i południowo – wschodniej Europy; w tym czasie spotyka się z Garkowienko, znanym rosyjskim siłaczem, i na dłuższy czas wiąże z nim swój los. Razem też wyjeżdżają do Ameryki.
Okres pobytu w Ameryce, choć nie spełnił materialnych nadziei Sztekkera, wiele go nauczył. Sztekker opanował „catch as catch can” (pol:"wszystkie chwyty dozwolone"), przyzwyczaił się do bardzo intensywnego treningu zawodowców amerykańskich, dzięki któremu nabył wielką wytrzymałość, nawyki do ostrego tempa bezwzględnej walki. 

Po powrocie z Ameryki, w 1925 roku, Sztekker wkracza w trzeci, ostatni i najwspanialszy okres swej kariery. W ciągu trzech lat zdobywa trzykrotnie mistrzostwo Polski, jest mistrzem Europy (1927) 
i zwycięzcą pierwszej międzynarodowej olimpiady zapaśniczej, zorganizowanej w 1927 roku w Warszawie.  Zostaje mistrzem świata zawodowców w latach 1930 i 1932.

W 1929 Sztekker kupił majątek Chawłowo (dziś obręb Wężyk), 80 hektarów, w pobliżu Kuklówki. Urosły tam świerki, które - staraniem Stowarzyszenia Nasza Kuklówka - obecnie są pomnikiem przyrody. Sztekker posadził lipy wzdłuż drogi prowadządzej do majątku. Do dziś zachowały się szczątki bramy wjazdowej.

Zapaśnik umiera nagle w sile wieku, wskutek zatrucia. Zagadka jego śmierci nie została wyjaśniona do dnia dzisiejszego.
Czym Sztekker odróżniał się od innych, współczesnych mu atletów?. Przed wszystkim był od nich lżejszy. Różnica wag w niektórych przypadkach dochodziła do 25 kg. Jeśli mimo to zwyciężał, zawdzięczał to żelaznej kondycji i wspaniałej technice. Sprawność atlety opierała się u niego w ogólnej sprawności fizycznej, której był gorącym rzecznikiem. Walczył szybko i ostro, co w połączeniu z dużą wytrzymałością dawało mu prawie zawsze przewagę nad przeciwnikiem. Odznaczał się też niezwykłą, wyrobioną cierpliwymi ćwiczeniami – gibkością karku, dzięki czemu potrafił nieraz wyśliznąć się z najniebezpieczniejszego dla atlety chwytu – podwójnego nelsona.
W okresie rozkwitu swej kariery miał, jak sam mówi, „wymiary pośrednie między wymiarami dwóch rzeźb antycznych: „MŁODEGO HERKULESA” i „ATLETY WIĄŻĄCEGO SANDAŁY”. Wynosiły one: obwód szyi 46 cm, pierś 116 -128 cm, w pasie 82 cm (!!), biceps 45 cm, obwód ramion 146 cm. Waga średnio 107 kg, wzrost 180 cm. ( art. z 1959 r.).